Endgültige Fassung

ENDGÜLTIGE FASSUNG Definitiones Auf Bl. 33 v^o quer: Aphorismi De Felicitate, Sapientia, Caritate, Justitia.  a  b

Justitia est charitas sapientis.  c a Charitas est benevolentia generalis.  d c Benevolentia est habitus amoris.  e  f d Amare aliquem est ejus felicitate delectari.  e b Sapientia est scientia felicitatis.  g e Felicitas est laetitia durabilis.  f g Laetitia est status voluptatum, in quo sensus voluptatis tantus est, ut sensus doloris prae eo non sit notabilis.  h f Voluptas seu Delectatio est sensus perfectionis, id est sensus cujusdam rei quae juvat seu quae potentiam aliquam adjuvat. h Perficitur cujus potentia augetur seu juvatur. Am Rande: Gloria est fama perfectionis cujusdam. Fama est opinio publica. Amicus est quem prae aliis plerisque amamus seu quem amando distinguimus. Hypothesis alibi demonstrata

Mundus a sapientissimo et potentissimo Monarcha gubernatur, quem vocamus Deum. Propositiones

Dei finis sive scopus est laetitia propria seu amor sui.

Deus creaturas et maxime mente praeditas creavit propter gloriam suam, seu amore sui.

Deus omnia creavit secundum maximam harmoniam sive pulchritudinem possibilem.

Deus amat omnes.

Deus omnibus prodest quantum possibile est.

Neque odium neque ira, neque tristitia, neque invidia in Deum cadit.

Deus amat amari seu amantes sui.

Deus amat mentes pro portione perfectionis quam cuique earum dedit.

Perfectio universi seu Harmonia rerum non patitur omnes mentes esse aeque perfectas.

Quaestio cur Deus huic menti plus quam alteri perfectionis dederit, est ex numero quaestionum inanium, ut si quaeras utrum pes sit justo major, an calceus pedem urgens justo minor.

Atque hoc est arcanum cujus ignoratio totam doctrinam de praedestinatione et justitia Dei obscuravit.

Qui Deo non obedit non est amicus Dei.

Qui Deo obedit metu nondum est amicus Dei.

Qui Deum amat super omnia, is demum amicus Dei est.

Qui non quaerit commune bonum is Deo non obedit.

Qui non quaerit Dei gloriam Deo non obedit.

Qui Dei gloriam simul et commune bonum quaerit Deo obedit.

Qui Deum non agnoscit perfectum, is Deum non satis amat.

Cui aliqua displicent in actis Dei, is Deum non putat perfectum.

Qui putat Deum quaedam facere ex beneplacito absoluto, nullam rationem habente seu libertate aloga sive indifferente, is Deum non putat perfectum.

Qui putat Deum agere optimo modo possibili, is Deum agnoscit perfectum.

Quisquis contemplatione perfectionis Divinae non delectatur, is Deum non amat.

Omnes creaturae serviunt felicitati seu gloriae Dei pro gradu perfectionis suae.

Quisquis felicitati Dei servit praeter suam voluntatem, is Deum non amat.

Quisquis felicitatem suam collocat in relatione Divinae felicitatis ad se, is demum Deum amat.

Qui Deum amat, discere conatur ejus voluntatem.

Qui Deum amat, ejus voluntati obedit.

Qui Deum amat, amat omnes.

Quisquis est sapiens amat omnes.

Quisquis est sapiens amat omnes.

Omnis sapiens omnibus prodesse conatur.

Omnis sapiens multis prodest.

Omnis sapiens Deo amicus est.

Omnis Dei amicus est felix.

Quo quis sapientior hoc felicior in potentia pari.

Quo quis potentior hoc felicior in sapientia pari.

Omnis sapiens est justus.

Omnis justus est felix.