De terminis vel singularibus vel universalibus

Ens omne singulare seu individuum est, sed Termini sunt vel singulares vel universales, v.g. cum hominem intelligo in genere, quemlibet intelligo, sed Terminus singularis est, qui involvit omnia praedicata sui subjecti; universalis terminus est terminus exprimens praedicatum incompletum. Ita et terminus unus alio latior vel strictior est prout plura vel pauciora praedicata involvit. Et Terminus qui omnia praedicata essentialia involvit, est species infima. Similiter ergo Termini concreti alii sunt essentiales alii accidentales. Etsi enim idem sit qui rationalis est, et docilis et qui doctus, tamen rationalis est essentialis primitivus, docilis essentialis derivativus; doctus accidentalis. Nempe abstracta sunt formae substantiales, quantitates seu abstractum materiae accidentia quae sunt formae accidentales, vel variationes. Am Rande: formae Quodammodo quantitas est abstractum Materiae, est enim aliquid essentiale, neque enim manente re aggregata mutari potest. Rectius tamen fortasse materia prima instar abstracti concepta est resistentia, cum alias videatur ipsa semper esse subjectum seu principium concreti.