LEIBNIZ AN VINCENT PLACCIUS

Non Am Kopf des Briefes von Leibniz' Hand: Ad Vinc. Placcium. dubito quin miratus sis, quid mihi in mentem venerit ut hominem pecuniolae cujusdam accipiendae causa ad Te ablegarim, sed sed ... discederet: schräge doppelte Anstreichung mit Blei wohl von fremder Hand. hoc ita accidit. Festinabat is cum a me discederet, nec statim alius Hamburgi mihi succurrebat. Ego vero interim illic me futurum sciebam credebamque aut eodem venturum illum me adhuc praesente, aut si serius accederet posse me pecuniam illam tibi relinquere, vel tecum constituere, ut homo veniens ablegaretur ad alium, qui meo nomine summam daret. Sed nescio quo casu negotii plane oblitus sum. Pro certo enim habueram me adhuc praesente venturum. Rogo igitur ut hanc libertatem in optimam partem accipias. Ego vero ex eo tempore jussi, ut per alium (Lazarum Daniel Juden beym altenauer thor) ei pecunia solvatur. Spero tamen nondum a Te accepisse. Atque ideo scribi curavi, ut ne ei detur quicquam nisi ostensa et tradita illa a me scheda, quae ad Te destinabatur, ne scilicet forte bis capiat.

Valetudinem tuam puto meliore loco fore post aërem mutatum. Sed quia mali fomes non nisi lentis remediis et vivendi genere expugnari potest, nosse velim, an vel Teophilum bibaculum, vel Hydrochalybopotam agere constitueris. Quicquid elegeris (tute enim optime judicabis), id faustum ac felix precor, ut laudabilissimas meditationes prosequi possis animo libero nec corporeis malis interpellato. Ego nunc quibusdam juris publici, et Historiarum nostrarum meditationibus (ex mandato partim) occupor, eamque [in] rem Archiva subinde inspicio. Incidi nuper in Auream Bullam omnium quas vidi antiquissimam Imperatoris Henrici IV. Quod superest temporis Analysi perficiendae impendo, cujus apud me fastigium est, efficere, ut omnia characteribus et calculo confici possint in omni genere controversiarum quemadmodum in Algebra et Numeris, saltem ex certis quibusdam positis, sive ab experientia, sive ab autoritate, vel undecunque. Idque puto esse in nostra potestate, ita ut disputantes finire possint controversiam, si tantum ad calculos sedere velint. Sed opus est praeparationibus quibusdam ad rem tantam, quibus nondum absolutis nolim promiscua apud quosvis mentione cogitata ignaris ridenda prostituere.