LEIBNIZ AN JOHANN VAGETIUS

Clarissime et Excellentissime Vir, Amice honoratissime

Per complures septimanas reipublicae causa absens fui, partimque ad Hercynios montes partim per nonnullas nostras praefecturas habui quod agerem; nunc paulo ante ferias pentecostales reversus, nihil antiquius habui, quam ut pro munere Indicis rariorum Becclerianorum agerem gratias.

Habebat eum et Gerardus Molanus Abbas Luccensis et Ecclesiasticarum rerum in his regionibus director, in re nummaria versatissimus. Sed cum ipse bonam partem nummorum Beccelerianorum possideat, emendae integrae collectioni animum adjecturum non puto.

Est nunc in Gallia quidam Nobilis de Alvensleben, qui hoc eruditionis genere delectatur, ei indicium aliquando faciam.

Honorarium si quod unquam dabitur proxenetae nulli alii quam Tibi potius deberi arbitror.

Consequentiam a rectis ad obliqua utroque modo, ex positis suppositionibus demonstratam arbitror, quae differunt utique a conclusione. Si quis autem suppositiones neget, huic fateor nihil esse demonstratum, donec illae quoque demonstrentur. Posteriorem quam probas, profundiorem esse, notavi ipsemet, utorque simili Methodo ad ratiocinationes quibusdam aequationum Algebraicarum imitationibus exprimendas. Caeterum ego illas etiam demonstrationes non contemno, quae ex quibusdam suppositionibus legitime procedunt, quas pertinacior aliquis in dubium vocare potest, saltem enim demonstrant connexionem veritatum, ut sciamus hoc unum demonstrandum restare, quod in suppositione assumtum est, eaque Methodo utitur etiam Archimedes.

De Jungianis in re Medica tentamentis siles, quemadmodum etiam cur ille Metafysicam *excludere visus sit numero scientiarum. Neque etiam attingis, utrum Cl. Siverus Jungianis Phoronomicis addiderit demonstrationes, sine quibus manca est omnis scientia. Video tum in* Geometria Empirica, tum etiam in Harmonico libello esse omissas. Sed in Harmonicis non difficulter supplentur. Empiricus libellus tironibus scriptus erat, ut experientia oculari Geometriam sibi redderent familiarem. At in F**oranomicis neque tam facile, opinor, suppleri *possunt, et scribuntur eruditioribus.

Nosse velim aliquando, an tales quaestiones attigerit Jungius? Si mobile A duos simul* conatus aequales habeat, unum ex A pergendi in linea AB, alterum ex A pergendi in linea AC, quaeritur, cum simul ambabus lineis AB, et AC ire non possit, in quanam ire debeat linea intermedia? Hoc posito statuunt omnes et recte mobile iturum in linea AD *quae angulum BAC in duas aequales partes secat.

*Sed jam quaero porro, si mobile tres habeat aequales conatus, unum eundi in recta AB, alterum in recta AC, tertium in recta AE, quanam intermedia linea moveri debeat, cui dubio explicando praecedens modus non sufficit.