JOHANN VAGETIUS FÜR LEIBNIZ

Clarissimo Dⁿ^o Leibnizio ad cogitata per epistolam Dⁿ^o Lic. Placcio ~~significata, ferenda a Vagetio, multa cum salute, et paratis officiis, responsa.~~

1. Logicae schedae Jungianae, quas domi suae habuerat Fogelius, et eo vita functo ad se receperat D. Kirstenius pauloque ante obitum in Bibliothecam publicam transtulerat, descriptae sunt omnes. Apographa earum communicari possunt, consensu Curatorum omnium ut fas est, impetrato, si qua dubitandi ratio occurrit, de loci alicujus scriptura, autographa possunt in bibliotheca inspici, aut, eodem consensu impetrato fortassis aliquando ad breve tempus communicari. Ea in re difficultas nec fuit nec est nec erit, dum certum sit, ita hac in urbe manere quae communicantur, ut repeti quandocunque videtur possint, et non incidere in oculos iniquos autori; et non contineatur in schedis illis aliquid, certas ob causas celandum plane. Consignata enim in aversa parte saepe sunt, quae referebantur de personis quibusdam. Aliter fieri fas, hactenus videri mihi et aliis non potuit, esse.

2. Digestam Dn. Siverus habet Phoranomicam, et illustratam schematibus, moliturque, ut nupera die Dominica, data opera, mihi aperuit, certo nunc editionem. Exstimulare ad accelerandum institutum qui poterit, voletque, bene de Jungio, Sivero et re literaria Mathematica, plane Darunter am Fuß der Seite von Leibniz' Hand: Textoriam vellem edi. credo, merebitur.

3. Ego persevero in describendis per amanuensem schedis, et cum illo relegendis. Digerere coeperam initio, sed, postquam difficultates sine fine objici meis editionibus vidi, desii, idque eo magis, quia pro certo habeo, non posse plerisque melius consuli, quam si, ut jacent, luci dentur omnia, ut cui voluntas et otium est, frui iis possit, aut, si ita placet in corpora quaedam ea concinnare.

4. Heureticam non puto futurum unquam fuisse, ut Jungius Logicae adjiceret, mathesi eam, credo plane, relicturus.

5. Producerentur indies plura, si essent praeter unum atque alterum qui expeterent, aut mihi locus stabilis ubi asservari, dum expeterentur, possent, nec luctandum cum impedimentis paratae pecuniae pro typorum opera tamen objectis.

6. Metábasiw* ad aequivocationem utique recidit, sed est species ejus multa habens* *peculiaria. Descriptae jam a. 1680 sunt schedae sed mihi hactenus non relectae, relego nunc, nec desinam donec absolvero. Darem typis, nisi desperare successum coepti istius, impedimenta hactenus frequentata propemodum juberent. Apodicticae peculiares sunt metabásevw* ^&!j(+2) aequivocationes ex iis, quae Log. Hamb. IV, III, 6-8 proponuntur subtiliores, ut sphaerae Zwischen dieser und folgender Zeile von Leibniz' Hand: Ergo metábasiw* fuerit cum usurpamus voces a F*ysico non sensu physico sed Geometrico, v. gr. si sphaeram activitatis interpretamur Geometrice. Sed non puto hunc esse sensum Aristotelis. physicae non conveniunt attributa sphaerae stereometricae.

7. Consequentia a rectis quomodo nitatur substitutione terminorum aequipollentium, lubens didicerim. Ego demonstrationem Darüber von Leibniz' Hand: Ego ibi nullam demonstrationis umbram video. ejus video in Log. Darunter am Fuß der Seite von Leibniz' Hand: Grammatica est ars, Ergo qui discit Grammaticam discit artem. Nam qui discit Grammaticam discit id quod est Grammatica. Qui discit id quod est Grammatica discit id quod est ars. Casus tantum affixis differunt, et possunt distingui articulis sine flexionibus. Hamb. III, XXXIII, 1-7. Possunt autem unius rei demonstrationes esse plures, et ex illis alia aliis ingeniis convenientior. Inversam demonstratam characteribus, non expressis verbis, mihi Fogelius olim communicavit, paucis versibus.

8. Homonymia adsignificationis in Log. Hamb. delibata est V, XXX, 9. VI, V, 6. et VII, 19. pleniusque ex ejus schedis et Fogelianis additamentis in Fogelii Lexico Philosophico, quod ex digestis a me ex parte aliqua, unum est, tractata.

9. Exquisitae definitiones ex attributis, attributa ex observatione agnoscendae sunt. Inservit ei rei pro exemplo Isagoge Phytoscopica. Notioni latiori, cum restringentes in re explorata compertu facillimae, adjunguntur, dum reciprocationi quam fieri potest paucissimis verbis, satisfiat, definitio absoluta est.

Inquiram autem, cum potero, et, si quid reconditioris sagacitatis reperero, depraedicabo.

Quae impressa sunt, ea cupide mittentur, modo jubeatur aliquis a me ea petere, quo oportet transferenda, quem traditurum ea sibi sit expetenti certum.