LEIBNIZ AUF JOHANN AMOS COMENIUS FÜR MAGNUS HESENTHALER

In Comenii obitum. Versus quos Hesenthalero misi. Vor dem Gedicht in L³ : Cum olim Dominus Magnus Hesenthalerus ICtus et Consiliarius Wurtenbergicus a me juvene Carmen breve in Comenium tunc haud ita pridem defunctum, cum quo illi notitia fuerat, petiisset; tale Epigramma misi, nescius quid cum illo sit factum. In Johannem Amosum Comenium.

Fortunate senex, veri novus incola mundi,

Quem pictum nobis jam tua cura dedit:

Seu res humanas insanaque jurgia, liber

Despicis, et nostris usque movere malis;

Sive Apicem Rerum et mundi secreta tuenti,

Interdicta solo, nunc data Pansophie;

Spem ne pone tuam, superant tua carmina mortem

Sparsaque non vane semina servat humus.

Posteritas non sera metet, jam messis in herba est,

Articulos norunt fata tenere suos. Nach dem Gedicht in L² : in Comenium; rogatu Hesenthaleri

Paulatim natura patet, felicibus una,

Si modo conatus jungimus, esse licet.

Tempus erit quo te, COMENI, turba bonorum,

Factaque, spesque tuas, vota quoque ipsa, colet.