LEIBNIZ AUF JOHANN AMOS COMENIUS FÜR MAGNUS HESENTHALER

In Comenii obitum. Versus quos Hesenthalero misi. *Vor dem Gedicht in L³ *: Cum olim Dominus Magnus Hesenthalerus ICtus et Consiliarius Wurtenbergicus a me juvene Carmen breve in Comenium tunc haud ita pridem defunctum, cum quo illi notitia fuerat, petiisset; tale Epigramma misi, nescius quid cum illo sit factum. In Johannem Amosum Comenium.

Fortunate senex, veri novus incola mundi,

Quem pictum nobis jam tua cura dedit:

Seu res humanas insanaque jurgia, liber

Despicis, et nostris usque movere malis;

Sive Apicem Rerum et mundi secreta tuenti,

Interdicta solo, nunc data Pansophie;

Spem ne pone tuam, superant tua carmina mortem

Sparsaque non vane semina servat humus.

Posteritas non sera metet, jam messis in herba est,

Articulos norunt fata tenere suos. *Nach dem Gedicht in L² *: in Comenium; rogatu Hesenthaleri

Paulatim natura patet, felicibus una,

Si modo conatus jungimus, esse licet.

Tempus erit quo te, COMENI, turba bonorum,

Factaque, spesque tuas, vota quoque ipsa, colet.