SIR WILLIAM CURTIUS AN LEIBNIZ

Amplissime Consultissime Domine Francofurti. 13. Octob. 70.

Zunnero vestro Wilkinsii nostri characterem universalem, te ita jubente, tradendum curavi; eo ipso paene momento quo ad me e bibliopegi manibus pervenit. Id causae est, quod in illo novo Schemate Philosophiae adhuc hospes sum, tuo deinceps judicio civitate donandus. Olim cum studio mnemonico insudarem, id genus studiorum me forsan mirifice cepisset. Nunc tò pãn meum Praxin spirat, obvia sua facilitate lassatum Genium demulcentem.

Litteras tuas Dⁿ^o Oldenburgio inscriptas e manibus optimi adfinis Dⁿⁱ Fayi recte accepi et paucis post diebus per Cursorem Antverpiensem curavi, fasciculo Dⁿⁱ Comitis Arlingtonii Secretarii status inclusas et ejus amanuensi Dn. Williamsonio peculiariter commendatas. Est enim et hic Societatis nostrae membrum.

Dominum Legatum Falcobrigium Oppenhemio ad vos secundo Rheno defluxisse, nunciavit mihi heri incoram Dn. Rokowodius. Male mihi est, quod Illustritati Suae cura vel curiositas antiquum hospitium Regis nostri (tunc exulis) videndi defuit. Potuissem enim, ut est politiori litteratura non obiter tinctus, Illustrissimi Dⁿⁱ Boineburgii (cui me Te parario quam officiosissime commendatum velim) et Tui notitiam et usum ei conciliare. Sed hanc jacturam Fama forte adventus ejus et vestra humanitas suppleverit. Vale et Salve cum cumulatiss^o Dⁿ^o Lassero a

Vestri studiosiss^o et ad omnia paranda paratissimo W. Curtio. Eq. Bar.