Series II Band 1 · No. 173.
ARNOLD ECKHARD AN LEIBNIZ
Rinteln, 5. (15.) April 1678. [149.]
Vir Nobilissime et Amplissime, Domine et Fautor multis nominibus colende.
Renunciatum mihi est a Revmo Dāæo Abbate Loccensi, quam gravissimum istum casum, qui me per aliquot menses afflixit, tandemque de omni pristino statu dejecit, familiariter tuleris: quantaque fide, cura et diligentia Sermo Brunsvicensium ac Luneburgensium Duci, Hero Tuo et item meo clementissimo me studiaque mea commendaveris. Quo nomine equidem gratias Tibi ago maximas: majores etiam habeo: memor futurus summorum Tuorum in me meritorum, dum spiritus hos reget artus. O miram divini Numinis in me benignitatem, quam in mediis meis angustiis sensisse me, impius sim, si negem! Dum enim fortunae fluctibus agitatus nil nisi praesentissimum omnium fortunarum naufragium ante oculos video, adestis illico Vos, summi Viri, tantoque Principe digni Ministri, rebusque meis fessis opem tempestivi acceleratis. Vos e saevissima hyeme turbulentissimaque tempestate in exoptatum tranquillitatis portum me reduxistis. Vestra egomet opera terram illam teneo, ubi et ego, et studia mea (nec vanum spero augurium) spiritum, vitam, vigorem recipiemus. Faxit ille, a cujus nutu cuncta humana pendent, ut omnia cedant feliciter: egoque Sermo Hero devotissimum animi affectum, fidelissimaque obsequia; Tibi autem, Amplissime Vir, et reliquis novi fati mei conciliatoribus studia, cultum et observantiam meam ita probem, ut nec Vos dati beneficii poenitere, nec me accepti pudere unquam possit. Vale, Vir Nobilissime, faveque
Nobiliss. Amplitud. T. Observantissimo A. Eckhardo.
Scribebam Rintel. ad d. V. April. 1678.