Aus und zu Bartholomaeus Carranza, Summa conciliorum

 [1680 bis 1684 (?)]

[p. 599 sq.] Concilium Lateranense secundum sub Innoc. III. Cap. 1. Omnes mortales cum suis propriis corporibus resurgent, quae nunc gestant. Cap. 2. Rejicitur Abbas Joachim, qui Petrum Lombardum haereticum dixerat, quod scripsisset in sententiis quaedam summa res est pater filius et spiritus sanctus, et illa non est generans neque genita nec procedens. Contra Joach. Abbas infert hinc secuturam quaternitatem manifeste protestans quod nulla res est pater et filius et spiritus sanctus. At Concilium Lombardum defendens ait: nos autem sacro et universali Concilio approbante credimus et confitemur, quod una quaedam res est ..... quae veraciter est pater filius et spiritus sanctus tres simul personae et sigillatim quaelibet illarum ..... quaelibet trium personarum est illa res, et illa ~~res non est generans neque genita neque procedens*, Am Rande: N.B. sed est pater qui* *generat, filius qui gignitur et spiritus sanctus qui procedit. (+ Nota: non Joachimum ibi sed tantum librum damnari, quin se Apostolicae sedis judicio dum vixisset submisisset. +)

positionem temere asserentem aut vertentem in dubium quod substantia animae rationalis seu intellectualis vere ac perfecte corporis humani non sit forma, velut erroneam ac veritati Catholicae inimicam fidei hoc sacro approbante Concilio reprobamus, definientes ..... quod quisquis deinceps ..... tenere pertinaciter praesumserit, quod anima rationalis seu intellectiva non sit forma corporis humani per se et essentialiter tanquam haereticus sit censendus. Clem. de summa Trin. et fid. Cathol.

*Quia quantum ad effectum baptismi in parvulis reperiuntur doctores quidam Theologi opiniones contrarias habuisse quibusdam ex ipsis dicentibus per virtutem baptismi parvulis quidem culpam remitti, sed gratiam non conferri, aliis e contra asserentibus quod et culpa eisdem in baptismo remittitur et virtutes ac informans gratia infunduntur quoad habitum etsi non pro illo tempore quoad usum. Nos attendentes generalem efficaciam mortis Christi quae per baptisma applicatur pariter omnibus baptizatis opinionem secundam (quae dicit tam parvulis quam adultis conferri in baptismo informantem gratiam et virtutes), tanquam probabiliorem, et dictis sanctorum et doctorum modernorum Theologiae magis consonam et concordem sacro approbante concilio duximus eligendam. Ex eod. Concil. vid. in Clem. de summ. Trin. et fid. Cathol. (+ Quaeri posset an hoc fit definitione tanquam de fide. +)

~~*[p. 619] In eod. Concilio dicitur: Si quis in illum errorem inciderit, ut pertinaciter affirmare praesumat exercere usuras non esse peccatum, decernimus eum velut haereticum puniendum. Cap. Sane Clem. de usuris.

*[p. 621] Concilium Constantiense dicit synodum potestatem immediate a Christo habere cui quilibet cujuscunque status vel dignitatis, etsi papalis existat obedire tenetur. (+ Haec mihi non videntur significare concilium esse supra papam, utique enim papa est membrum Ecclesiae Catholicae, eique debet obedire. Synodus autem intelligitur regulariter cum papa. +) Deinde intelligi poterat denuo de illa synodo et dubiis papis.

[p. 623] Concilium Constantiense damnat errores Wiclefi dicentis: [1.] Substantia panis materialis et vini materialis manent in sacramento altaris. [2.] Accidentia panis non manent sine subjecto in eodem sacramento. [3.] Christus non est in eodem sacramento identice et realiter propria praesentia corporali. [24.] Fratres tenentur per labores manuum victum quaerere et non per mendicitatem. [27.] Omnia de necessitate absoluta eveniunt. [33.] Sylvester papa et Constantinus erraverunt Ecclesiam dotando (+ videntur patres concilio praesupposuisse in hoc articulo damnando donationem Constantini +).

[p. 647 sq.] In Concilio Florentino sub Eugenio definitur: Spiritum Sanctum a patre ex patre simul et filio tanquam ab uno principio unica spiratione procedere; filium esse secundum graecos quidem causam secundum latinos vero principium subsistentiae Spiritus S., sicut et patrem, et omnia quae patris sunt ipse pater unigenito filio suo gignendo dedit, praeter esse patrem.

Animas quae post baptisma susceptum nullam omnino peccati maculam incurrerunt, illas etiam quae post contracta peccati maculam vel in suis corporibus vel iisdem exutae corporibus sunt purgatae in coelum mox recipi, et intueri clare ipsum Deum trinum et unum sicuti est; meritorum tamen diversitate alium alio perfectius.

[p. 650 sq.] Est postea in decretis super unione Jacobinorum et Armeniorum. Per~~ ~~Baptismum spiritualiter renascimur, per confirmationem augemur in gratia et roboramur in fide, renati autem et roborati nutrimur divina Eucharistiae alimonia. Quod si per peccatum aegritudinem incurrimus animae per poenitentiam spiritualiter sanaimur, spiritualiter etiam et corporaliter (prout animae expedit) per extremam unctionem; per ordinem vero Ecclesia gubernatur et multiplicatur spiritualiter, per matrimonium corporaliter augetur. Haec omnia sacramenta tribus perficiuntur, videlicet rebus tanquam materia, verbis tanquam forma, et persona ministri conferentis sacramentum cum intentione faciendi quod facit Ecclesia: quorum si aliquid desit non perficitur sacramentum. Inter haec sacramenta tria sunt: Baptismum Confirmatio et ordo quae characterem id est spirituale quoddam signum a caeteris distinctum imprimunt in anima indelebile, unde in eadem persona non reiterantur. Breviter in illo Concilio Florentino multa alia fidei dogmata Armenis explicantur.

[p. 660] Sub Sixto IV. anno 1490 quidam Petrus Oxomensis professor Theologiae Salmanticae docuit in libro confessionis scripto peccata mortalia quantum ad culpam et* *poenam alterius saeculi deleri per solam contritionem sine ordine ad claves. Confessionem de peccatis in specie esse ex statuto Ecclesiae universalis et non jure divino. Quod papa non potest alicui vivo indulgere poenam purgatorii. Quod sacramentum poenitentiae quoad collationem gratiae sacramentum naturae est. Has propositiones ArchiEpiscopus Toletanus in congregatione doctorum autore pontificis damnavit.

[p. 665] Concil. Lateranense 2. sub Leone X. sess. 8. 19 Xbris ann. 1513. Cum diebus nostris nonnulli ausi sint dicere de natura animae rationalis quod mortalis sit, aut unica in cunctis hominibus et alii temere philosophantes (secundum saltem philosophiam) verum esse asseverant S. approbante Concilio damnamus et reprobamus omnes asserentes animam intellectivam mortalem esse aut unicam in cunctis hominibus, et haec in dubium vertentes. Cum illa non solum vere per se et essentialiter humani corporis forma existat sicut in can. Clem. papae 5. in generali Viennensi Concilio edito continetur, verum et immortalis, et pro corporum quibus infunditur multitudine multiplicabilis et multiplicata et multiplicanda sit ..... Cumque verum vero minime contradicat, omnem assertionem veritati illuminatae fidei contrariam omnino falsam esse definimus et ut aliter dogmatizare non liceat, districtius inhibemus, omnesque hujusmodi erroneis assertionibus inhaerentes tanquam haereticos vitandos et puniendos fore decernimus. Insuper omnibus et singulis philosophis in universalibus studiorum generalium et alibi publice legentibus distincte praecipimus, ut cum philosophorum principia aut conclusiones in quibus a recta via deviare noscuntur autoribus suis legerint seu explicaverint (quale hoc de immortalitate animae aut unitate aut mundi aeternitate ac alia hujusmodi) teneantur ejusdem veritatem religionis. Am Rande: ^&.!!