Series II Band 3 · No. 11.
VINCENT PLACCIUS AN LEIBNIZ
Hamburg, 3. (13.) April 1695. [13.]
I. N. J. C.
Excellentissimo omnigenae eruditionis soliditate Viro Dⁿo G. G. Leibnutzio.
V. Placcius S. P. D.
Diu, fateor tacitus amicitiam nostram continuavi. Non alia de caussa, quam ne intempestive interpellando illam violarem. Nunc ut adjuncta, quae vides, opuscula mea, censurae offeram Tuae intermittere non potui. Quaeso illa digneris quantum occupationes tuae gravissimae concedunt hanc opellam, sin minus statim omnem: at saltem aliquam partem quam volueris. Ut admoneas me de iis, quae tua perspicacitas non poterit non emendanda pluscula depraehendere; quando, et prae me subtilius longe philosophari sueta, fatigato mihi, desertis potius quam ad finem perductis, imo praeruptis superaccedit. Quaeso da hoc, non tam precibus meis, quae tantum non merentur: sed argumenti pretio, et bono publico inde juvando. Certe quo monueris me de pluribus, et gravioribus; eo magis tibi placuisse judicabo scriptionem, quam tanta cura sis dignatus, tot aliis occupatior. Vale. Hamb. 1695. d. 3. Aprilis.
P. S. Si forte, ut alias memini factum, detrectante tabellarium fasciculo ut nimis grandi (est autem quinque alphabetorum et tamen adhuc desunt folia 6 vel 7) onerari, hae litterae ad Te veniant sine fasciculo quaeso aliam occasionem transmittendi mihi suppedites quamprimum. Vale iterum.