LEIBNIZ AN VEIT LUDWIG VON SECKENDORFF

Ill^me ac Generosissime Dⁿ^e

Incomparabile opus Tuum, de vera ratione status Christianorum transmittente D. Menckenio nostro recte accepi, lautoque muneri quo me beasti et communes cum iis omnibus, ad quos inde fructus pervenire potest maximus, et privatas gratias ago. Habemus sane multa pie et quaedam erudite et sapienter et nonnulla etiam eloquenter scripta nostro sermone vernaculo, sed ubi omnes illae laudes tanta mensura collectae ac cumulatae reperiantur, equidem extra librum tuum videre me non memini. Plura non addo, ne mediocria de eo dicendo veritatem, digna tentando modestiam tuam offendam. Ubi primum accepi, temperare mihi non potui, quin statim pervaderem a capite ad calcem; maxima cum delectatione. Nunc vero, ubi a Bibliopego recepi, in eo sum ut attente relegam, et singulis partibus immorer quo majorem inde fructum percipiam. Si quis mihi notus esset Gallus Germanicae linguae peritus, et scribendo validus, ei autor essem ego futurus, ut transfunderet in suam linguam.

Novissimas meas circa superiores nundinas recte perlatas spero. Nuper legi missum ad Serenissimam nostram libellum vel potius Schediasma Ducis Buckinghamii pro veritate Religionis, Anglica lingua scriptum cujus illa est intelligentissima. Ingenium sane autoris ostendit, quanquam sint quae non satis liquido confirmantur. Aliqua video inspergi quae a Weigelii nostri placitis non abhorrent et a me aliquando expensa sunt. Putat enim nihil manere idem, sed omnia esse in perpetuo fluxu excepto Deo. Weigelii demonstrationem existentiae Dei, quam Germanica pariter ac latina lingua aliquot abhinc annis amicis communicavit, vidisse te arbitror. Mihi valde consideratu digna videtur, tametsi nonnulla supplenda videri monuerim, quorum adhuc demonstrationem desiderabam. Optima mihi haec videtur via si ostendi posset omnia accidentia nihil aliud esse quam modos substantiam concipiendi, ita enim demonstratum esset quod illi ponunt, substantias ipsas revera non durare, si rem ad summam ăkribeían exigas, sed alias atque alias prioribus similes vel si mavis easdem a Deo continue creari, Deus autem necessario eximi deberet, alioqui si omnia continuo perirent, ne ipso quidem excepto, nihil esset quod ea restitueret, nam ubi semel nihil esset in toto universo, in aeternum nihil maneret. Sed haec occasione Buckinghamiarum meditationum. Cum vero in eodem libello Dux tolerationem heterodoxorum suasisset Anglis, exortus est refutator quidam anonymus, cujus schedam vidi, sed quae exigui momenti apparuit. Vale.