JOHANN OTT AN LEIBNIZ

Nobilissime, Excellentissime ac Consultissime Domine.

Ad manus meas, curante celeberrimo D.D. Fabritio, literae tuae eruditissimae pervenerunt, illaeque eodem temporis articulo oblatae mihi fuerunt, quo [nugacia], id est, ex statuto Academiae Basileensis, vocabula illa, famosa, an infamia dicam nescio? in trix, fica et alis, videlicet nutrix, auctrix, generatrix, attractrix, expultrix: pulsifica, offifica: naturalis, vitalis, animalis etc. ad nauseam usque memoriae erant inprimenda. Non enim te latet, vir consultissime, qua ratione Medicina nostra vulgaris ineptis, inutilibus, nihilque significantibus verbis onerata et penitus fere obpressa sit, estque ars illa, si qua ulla alia, conjecturis et densa incertitudine plenissima. Sed etiam pariter absconditae eruditionis binos tractatus junctos literis accepi, pro quo egregio munere, non solum ego, sed et Cl. Dⁿ^us Spleissius et D.D. Screta gratias rependimus maximas, quas possum[us], prae primis etiam ideo, quod obscura nostra nomina illustribus tuis lucubrationibus inserere voluisti. Utinam pares fuissemus, aut labor noster isto titulo dignus! Dabimus ideo operam, ut inposterum meliora de nobis cogitare vel tu, vir consultissime, vel alii amici queatis. Egregie sane in bino isto scripto, quantus et qualis in universa humana sapientia excellas, luculenter ostendis. Unum hoc dolui, quod ob Medica negotia ea diligentius perlustrare, et ob quarundam figurarum defectum mentem tuam minus feliciter assequi potuerim. Repetita igitur in sequentibus diebus lectione, ut penetrem geminum istum et pulcerrimum ingenii tui foetum, operam dabo. Manca quidem specialior pars ad me pervenit, per bibliopolam facile emendanda. Curiosam de reflexione per lineas curvas tuis inseruisti doctrinam, quam tamen hactenus me, ob memoratam absentiam figurarum, penitus intelligere nequivisse fateor. Viro consultissimo forte occasio et ansa dabitur rem istam specialius declarandi, aliisque de sententia ista judicandi. Nomen tuum nobilissimum, quod thesibus meis praefixerim, aequo animo credo feres. Factum id solum propterea, quod hac vice melius aut praestantius nihil habeam. Etenim si modo eo, quo praefationem instruxi, universam visionis rectae et morbosae oeconomiam delineare adgressus fuissem, quin elaboratius et perfectius quidpiam viro consultissimo me exhibere potuissem non dubito; verum ea in aliud tempus differenda esse plurima, et praesertim loci importunitas, effecerunt: coeptam tamen telam inposterum elaborare non desistam. Totus jam in eo sum, ut novum illud genus tuborum opticorum Heidelbergae inventum effectui dem. Ipsius namque operis facilitas, et Geometricae demonstrationes egregium valde usum mihi persuadent. Sed quid et quousque rem perficere permissum erit, suo tempore viro consultissimo patefacere non dedignabor. Illustrissimum Dominum Baronem a Boinenburg, virum, cujus subactum ingenium secula nulla tacebunt, admiratione prosequi semper studebunt, si Patronum effeceris, vir consultissime, me tibi adeo devincies, ut nihil non intentatum in tui gratiam relinquere aut omittere gestiam. Analysi alia non utor, quam ea, quam Cartesius in Geometria, libro prae omnibus aliis caro, tradidit, quaeque adeo est universalis et usus admirandi, ut meliorem aut generaliorem nullam adhuc videre contigerit. In ea enim, ut in corollario quodam disputationis Heidelbergae habitae, tam methodus Cavallerii, quam Hobbii ars computandi per motus compositionem, tam veterum synthesis, quam Analysis et ipsamet ars combinatoria, et si quid aliud, continetur. Neque etiam viribus diffido in solutione problematis mihi propositi. Illa enim in promptu foret, si modo diagrammate quodam mentem tuam clarius exposuisses. Ita enim propositum, uti jacet, infinitis solutionibus capax est. Quamobrem si viro consultissimo placuerit adjicere ulteriorem explicationem et schematismo etiam rudiori declarationem; solutionem proxime a me exspectabis. Sed finiendum. Vale itaque, vir consultissime, cum Illustrissimo tuo Maecenate, et eum, qui te amat, redama. Nunquam enim non ero

Consultissimae tuae Excellentiae addictissimus Joh. Ott. D.

Schafhusii d. 6. Julii 1671.

D.D. Screta ob negotia a scribendo desistit. Amicissime tuam Excellentiam salutat, cum celeberrimo Dⁿ^o Spleissio, qui se totum tibi devovet.